RTT Home
Oostduinkerke

Image
foto

getuigenissen

herinnering

audio

video

Andere namen

Home A. Van Acker

Adres

Oostduinkerke [gemeente in arrondissement Veurne - BE]: Kinderlaan 1

Architect

Henri Lacoste (1948)

Stiphout (1971)

Bestaansperiode

1950-?

Oprichter

Ministerie van Verkeerswezen RTT

Logistieke organisatie

Sociale Werken Telegrafie Telefoon (SWTT)

Wat het nu is

Een bouwpromotor kreeg een vergunning om het gebouw af te breken en er een suitehotel op te trekken. De sloopwerken waren al aan de gang in 2004 toen omwonenden een klacht bij de Raad van State indienden en de werken werden stilgelegd. In 2011 toch afgebroken.

Korte situering

Het home opende op 1 juli 1950 de deuren voor de kinderen van de werknemers van het overheidsbedrijf Regie Telegraaf Telefoon (RTT, nu Belgacom). In tegenstelling tot de modernistische architecten, vormde het verleden voor architect Henri Lacoste (1885-1968) een inspiratiebron. Hij had dan ook tijdens de Eerste Wereldoorlog waardevolle gebouwen die vernietigd dreigden te worden geïnventariseerd. Bij de bouw van het home gebruikte hij de kennis die hij hierbij had opgedaan om het gebouw zo geschikt mogelijk te maken voor zijn ligging in de Karthuizerduinen. Het home had, net als kerken, bakstenen kruis- en tongewelven. Die waren ideaal voor de luchtcirculatie.
De gebouwen van het home waren in een U-vorm geschikt rondom een geplaveide binnenkoer die als speelplaats dienstdeed en waar een speelduin op aansloot. In 1971 werd door architect F. Stiphout uit Hoeilaart een zuidelijke vleugel toegevoegd.  
Links in het gebouw lagen de slaapzalen van de kinderen en de appartementjes van de monitoren. In het midden lagen de refter en de keukens. Daarboven lag de eetzaal. Die was bijzonder door de plaatsing van de tafels (in gewapend beton) en stoelen die aan de grond en aan elkaar vastgemaakt waren waardoor niet alleen het schoonmaken makkelijker werd, maar ook het geluidsniveau bij het gaan zitten en opstaan aanzienlijk verminderde. Rechts lag de in 1971 toegevoegde vleugel van architect Stiphout, waarin de kleuterafdeling en een spektakelzaal was geïnstalleerd.
Het home had een capaciteit van 220 kinderen. Er waren Franstalige en Nederlandstalige groepen.
Eind jaren 1980 begonnen de kosten te hoog te worden voor een gebouw dat negen maanden per jaar leeg stond. Belgacom verkocht het voor 150 miljoen oude Belgische frank aan een bouwpromotor die een aanvraag indiende en toestemming kreeg voor de afbraak van het home en de bouw van een suitehotel.
In maart 2004 begon hij met de afbraak, wat tot verzet leidde en tot stopzetting van de sloop.

Meer info

Het RTT Home werd ook Home A. Van Acker genoemd, naar de socialistische politicus en 'vader van de sociale zekerheid', Achiel Van Acker. Die bijnaam kreeg hij omdat hij op 28 december 1944 de besluitwet op de maatschappelijke zekerheid door het parlement kreeg. Hij was toen minister van Arbeid (1944-1945). Daarna werd hij nog eerste minister en minister van Steenkolen (1945-1946), minister van Verkeerswezen RTT (1947-1949) en opnieuw eerste minister van 1954 tot 1958. Het home kwam dus tot stand toen hij bevoegd minister voor de RTT was.

Extra

Architect Henri Lacoste realiseerde ook Home Familia in De Haan.

Al in oktober 1897 had het bestuur van Telegraaf Telefoon beslist financiële steun te verlenen aan zieke personeelsleden. In oktober 1945 werd de sociale dienst opgericht onder minister Rongvaux (BSP). Tot in 1949 werd de sociale dienst uitsluitend door de administratie beheerd. In dat jaar werd een Comité van medebeheer opgericht, waarin ambtenaren van de RTT en afgevaardigden van de vakverenigingen (ACOD en CCOD) zetelden. 

Literatuur

W. HESPE, C. PERSYN, N. SERESIA, Interviews RTT, UGent, 1e master Pedagogische Wetenschappen, opleidingsonderdeel Kindstudies, academiejaar 2008-2009.

J. LAGAE, A question of imaginative functionalism or of 'expressive character'? The RTT Home in Oostduinkerke by architect Henri Lacoste (1948-1950). In: V. BALDUCCI & S. BICA (red.). Architecture and Society of the Holiday Camps. History and Perspectives?, Timisoara: Editura Orizonturi Universitari, p. 200-204.

C. PEETERS, Geschiedenis van de progressieve vakbeweging bij het Antwerps T.T.-personeel, Deurne, 1988, p. 71. 

Bronnen

Archives d'Architecture Moderne, Home d'enfants pour la Régie des télégraphes et téléphones (RTT) à Oostduinkerke (plannen en foto's).

Gemeentearchief Koksijde, Dossier 653.3, Lijst kindertehuizen Gemeente Oostduinkerke. 

Gemeentearchief Koksijde, Dossier 653.3, Nota Vereniging voor Vreemdelingenverkeer vzw Oostduinkerke.

http://paola.erfgoed.net/sdx/inventaris/toon.xsp?id=16528&base=objekt&qid=sdx_q4&p=1

http://www.hullabaloo.be

http://www.backintime.be/Home-RTT-Oostduinkerke

 

<top



Getuigenissen



Audio

Interview met Sylvia Van Haelst, vakantieganger in RTT Home in Oostduinkerke (1974-1982).
Interview door studenten Pedagogiek UGent in het kader van groepswerk Kindstudies.

Je kan ook rechtstreeks het audiofragment downloaden (mp3 - 3.99 MB).



Video



<top

Plaats uw herinnering

 

Commentaar
Zoeken
Herman Daniëls  - home rtt oostduinkerke 1961-62-63   |109.132.224.xxx |2011-10-09 11:53:45
Driemaal 3 weken tijdens de zomer 61-62-63 was ik (anno 1954) op vakantie in
oostduinkerke home rtt. vage beelden heb ik nog in mijn hoofd. namen van andere
kinderen heb ik totaal niet. ik ben er dankbaar voor dat ik in home rtt was:
eerste keer de zee zien en maar spelen. soms ook heimwee naar huis. wij woonden
toen in het verre Limburg: Halen.
jammer dat het gebouw gesloopt is.
enkele
jaren geleden ben ik er nog geweest en ik beleefde toen een ware flashback met
kippevel naar die periode.
Luc Lambert  - Home RTT Oostduinkerke   |178.117.67.xxx |2011-08-08 23:33:17
Trouwens, ik herinner me uit mijn jeugd nog goed genoeg een zekere mevrouw Van
Vlaanderen, nu wed. d'Artois.
Zij was toen hoofdmonitrice in Oostduinkerke.
Ik
ontmoet haar regelmatig in het straatbeeld hier in Oostkamp.
Luc Lambert  - Home RTT   |178.117.67.xxx |2011-08-08 23:25:25
Inderdaad spijtig dat Home de Colonheid in Nessonvaux-Fraipont hier niet aan bod
kan komen. Ik heb de origine in het kasteel tijdens barre winters meegemaakt en
later de nieuwe paviljoenen in de periode 1956 tot 1962 dus. Nu is dit uniek
complex tot een verwaarloosd asielcentrum verworden, ontoegankelijk voor mensen
met nostalgie.
Maar zoals gezegd, er bestaat een goed contact via Facebook voor
de jongere generatie. Uit die commentaar blijkt overduidelijk de grootste
waardering voor Nessonvaux en Oostduinkerke.

En de architecturale parel van
henry Lacoste in Oostduinkerke is zelfs helemaal verdwenen.
Elie  - RTT Home ODK   |178.118.3.xxx |2011-07-03 22:31:39
De RTT Home Oostduinkerke is ondertussen volledig afgebroken, toch jammer was
een mooi gebouw met kopere daken. Ben er nooit binnen geweest maar ik rij er
toch regelmatig voorbij, ben nl woonachtig in Oostduinkerke.
Wat ik op zoek ben
en, voel me vrij om mijn vraag hier te plaatsen, is namelijk of er ook zo een
web-pagina (url) bestaat over kolonies in het binnenland, wij, aan de kust
wonende, werden naar het binnenland gestuurd, Moorslede, St Maria Lierde,
Dadizele, ea, ook nog in sommige waalse kolonies.
martine.vermandere   |84.196.131.xxx |2011-07-04 07:17:06
Amsab-Instituut voor Sociale Geschiedenis heeft zich voor dit project
geconcentreerd op de kust. Voor elke kolonie hebben wij opzoekingswerk verricht
in archieven. We hebben ons dus moeten beperken...
Rik Pype  - RTT Home Oostduinkerke   |91.181.63.xxx |2011-04-02 10:00:52
Zou iemand adreslijsten ter beschikking hebben van voormalige vakantiegangers ?
Carlos De Munter  - Vakantiehuis SWTT   |94.225.99.xxx |2011-03-22 15:58:46
Carlos,
Het was een goede gok. Ik stuurde je dat document.
Groetjes,
William
Suzanne Cautaert  - Home RTT -Oostduinkerke   |94.225.134.xxx |2010-08-31 13:26:10
Ik heb als kind van nog geen zeven een lange tijd - ik denk een jaar - in de
home doorgebracht (1959-1960). Mijn moeder was stervende en dit was de enige
oplossing die mijn vader had. Het verblijf in die home op zo'n jonge leeftijd
heeft mij opgezadeld met een serieus trauma, dat de rest van mijn leven sterk
heeft beinvloed. Ik ben 58 en ik heb de negatieve herinneringen nog steeds niet
helemaal verwerkt. Er was in die tijd vooral aandacht voor het fysieke en het
pedagogische aspect, maar niet voor het emotionele. Ik denk dat ik dat hele jaar
nauwelijks een woord heb gezegd. Ik voelde me verschikkelijk alleen, ontheemd en
vervreemd in dat enorme, imposante gebouw. De tentoonstelling heeft me diep
geraakt. Ik wil graag praten met mensen die zich in diezelfde periode in de
home bevonden.
Maria Mirakoulou   |87.64.57.xxx |2010-09-10 16:36:13
Suzanne, 'k ben er nu 61 en ook ik heb die 3-4 maand van 1955 niet echt
verwerkt, gewoon ellendig . Het ergste was wel die repetitieve oneindig lange
wandelingen door weer en wind waar wij verplicht waren van te zingen "ne
pleure pas jeanneêête, tralalalalalalaâa..." en "lundi matin, le
roi, sa femme et le petit prince sont venus chez moi...", dat was zowat het
hoofdmenu van de dag, de rest van de tijd op de binnenplaats op de molen of
schommel, ik werd gemakkelijk misselijk en dus was dit niet echt een optie; 'k
bleef gewoon zitten in het zand ... Ik was jaloers op de kinderen die in het
klasje mochten en de grootsten onder hen die ook de zaterdagnamiddag (na de
douchesessie en de zondagse kleren!) naar het lunapark mochten, weg uit die
gevangenis. De kleineren zaten dan in de accoustisch onverantwoorde speelzaal,
om gek te worden van het lawaai; wij kregen een bak vol gescheurde en
onvolledige stripverhalen waar ik niets aan had vermits ik nog niet kon lezen
... Af en toe moest er naar huis geschreven worden en een monitrice vroeg wat
zij op het kaartje moest zetten "kom mij vlug halen" was het antwoord
maar dat mocht natuurlijk niet, ze schreef dan maar dat alles goed ging, dat ik
mij vermaakte en veel speelde enz. en vroeg dan om een kruisje te plaatsen onder
die zever, 'k was wel verplicht van dit te doen en zo was dit om de 2 weken meen
ik...Ikzelf kreeg twee kaartjes van mijn ouders en eentje van mijn meter voor
mijn verjaardag en dat was het, samen met één enkel bezoek... Op een zonnige
dag zaten wij achter het gebouw gewoon te niksen, uit pure verveling gooide ik
zoals andere kinderen een klein denappeltje in de lucht om het dan op te vangen
en per toeval viel dit op één van de ontblote armen van een monitrice , gevolg
= 'k heb de rest van de voormiddag op de knieën met de handen op het hoofd
kunnen zitten... Bovendien was de voertaal frans, alleen de directrice sprak
nederlands!...

Samengevat voelde ik mij door God en klein Pirke verlaten en
geraakte ik na enige tijd er heilig van overtuigd dat dit nooit zou eindigen;
een gevoel van onmetelijke leegte overheerste alles...

Het zou bijzonder
interessant zijn om de impact van zulk verblijf op de
persoonlijkheidsontwikkeling van een kind wetenschappelijk te
onderzoeken...

M. Mirakoulou
(pseudoniem)
Suzanne Cautaert  - rtt oostduinkerke   |94.225.134.xxx |2010-09-10 18:28:55
Dag Maria,
Ik herken veel van wat je schrijft. De eindeloze wandelingen en de
liedjes in het Frans, waar ik niets van verstond. Ook die binnenplaats waar we
dan zaten, met de zandberg waar de grote jongens van afgleden. Jij herinnert je
nog veel details. Ik denk dat ik die 'uitgewist' heb. Ik herinner me nog wel
de verplichte siesta. Na de middag een uur of langer op je bed liggen zonder
praten, zonder lezen, zonder wat dan ook. En het ergste was dat je niet naar
het toilet mocht. Op de duur dronk ik niet meer aan tafel. Ik herinner me ook
nog de douches waar je dan als 6-jarig ukje werd ingeduwd - helemaal alleen - om
jezelf te wassen. En opeens werd de waterkraan dan dicht gedraaid en dan stond
je daar. Van de monitrices herinner ik me helemaal niets meer. Eentje die mij
afblafte omdat ik iets verkeerd had gedaan, al wist ik niet wat. Wat ik me net
zoals jij herinner is de complete, totale leegte. Je probeerde als jong kind te
overleven in een totaal onbekende omgeving en er was niemand die je pijn, je
verdriet en je angst echt zag. Als je maar goed at en als je maar proper was!
Inderdaad, het leed dat veel kinderen in die vakantiekolonies geleden hebben -
zeker diegenen die er langer verbleven - zou weleens mogen onderzocht worden.
Mij heeft het in ieder geval opgezadeld met een serieus trauma, waar ik op mijn
58 jaar nog altijd niet mee rond ben. Dit is mijn emailadres, mocht je me
rechtstreeks willen mailen. suzanne.cautaert@telenet.be
frieda reinenbergh   |84.195.247.xxx |2010-10-14 13:40:57
Ik ben ook op zeer jonge leeftijd naar Nessonvaux en oostduinkerke geweest
(jaren 48/56). Maar dan alleen voor een maand in de vakantieperiode. Ik herinner
me ook de zaken die je verteld. Alleen alles in het frans, als je iets
mispeuterde Sur tes genoux en voor het eten de armen overeen en de directrice
bedanken. Nochtans heb ik er niet zo slechte herinneringen aan. Ik ging wel
liever naar Nessonvaux. Maar de straffe ware daar hetzelfde. Zo verteld mijn zus
nog steeds een verhaal. Ik had mijn vlees (als je het vlees kon noemen waren
meer pezen) op afruim bord laten liggen. De monitrice vroeg van wie is dat
vlees. Ze haalde het er terug uit en ik moest het verder opeten bij de
directrice. Het was niet te eten één pees. Ik heb alles in mijn mond geduwd en
heb alles in toilet uitgespuut. Zoiets zou met de jeugd van heden niet meer
kunnen gebeuren. Maar wij waren oh zo braaf en zo volgzaam.
De kolonie zoals
wij die noemen is wel een herinnering door onze jeugd. Ik heb er prettige en
minder prettige herinneringen aan. We gingen elk jaar terug. (onze ouders
schreven ons in en er werd niet gevraagd of we graag gingen. Het was gratis en
we waren voor een maand van de straat. Wij zijn stadskinderen).
Frieda en
Lisette
VERKEST Viviane  - Home RTT in OOSTDUINKERKE   |91.182.170.xxx |2010-08-27 11:19:36
Omstreeks 1966 ben ik daar een maand op kolonie geweest. Ik vond dat helemaal
niet leuk om daar de ganse dag met vreemde kinderen te moeten spelen.
Na
veertien dagen lag ik in de ziekenboeg en dat vond ik wel leuk.

Later ben ik
nog verschillende keren monitrice geweest in diezelfde home.

Ik had altijd te
doen met kinderen die
heimwee hadden...
Van der Sypt Anne-Marie  - Home RTT   |109.129.0.xxx |2010-08-22 18:40:45
Vandaag naar de tentoonstelling geweest, heel mooi gebracht Bravo, toen ik de
slaapzaal zag in Oostuikerke kwam de krop in mijn keel en dit na 49 jaar, (ik
was 7jaar)herinner mij de speelplaats tussen die hoge duinen, het leek wel een
gevang en de grote eetzaal, en dan het smakelijk bon appétit, en wij merci, heb
er dus mijn eerste frans geleerd. Was het dan toch voor iets goed.
Matty Beckers  - Home RTT   |91.181.28.xxx |2010-08-13 09:13:09
Hallo, ik zat samen met mijn broer Jürgen in de jaren '80 in home RTT. Herinner
mij nog dat het lange weken waren. Nu nog als ik eens Sunlight zeep ruik, komt
het me nog naar terug :) De douches en die gang met de voetenbadjes! Later ben
ik er nog monitrice geweest en kon ik me nog beter voorstellen hoe indrukwekkend
het allemaal is voor zo'n kleine gastjes. Enfin, ik ben blij dat mijn kinderen
"gewoon" naar het dagverblijf kunnen gaan in de grote vakentie. Alé, ik
vond de tentoonstelling best wel eens leuk als "Memory lane"
marleen fremaut  - home rtt   |87.65.130.xxx |2010-08-12 23:00:08
Ik kijk tevreden terug op de mooie tijd die ik in de home rtt doorgebracht heb.
Ik heb er mijn tweede leerjaar doorgebracht. Onlangs vond ik nog via het
internet een oud leerling terug en wij chatten nu geregeld. Een ganse nacht heb
ik liggen woelen en alle goede oude herinneringen kwamen terug in mijn dromen,
nadat ik alle foto's van de ruine zag. En beelden waarvan ik zelfs het vermoeden
niet had dat ze nog in mijn brein rondspookten kwamen weer boven.
Rita De Graeve  - home RTT   |91.182.92.xxx |2010-07-27 16:02:37
De tentoonstelling riep veel leuke herinneringen op. Voor mij was Oostduinkerke
zeker geen Siberië aan zee. Ondertussen ontmoet ik opnieuw soortgenoten van
vroeger en steeds met een brede grijns op mijn gezicht.
Ik heb zelden een
tentoonstelling zo aanbevolen.
ingrid vanberghen   |83.101.78.xxx |2010-07-26 21:04:46
Hoi,

Zijn er mensen die in de zomervakantie van 1962 in het RTT-home verbleven
hebben en die daar foto's van hebben?
Namen van andere kinderen herinner ik mij
niet meer, ik was te jong denk ik. Ik (5j)was er met mijn broers (7j -4j)en
mijn zus (6j).
Heel graag een reactie.

Ingrid Vanberghen uit Geel
Seerden Magda  - RTT Home Oostduinkerke   |91.182.18.xxx |2010-07-23 14:54:28
Ben als kind,samen met mijn zus Sonia, in de jaren 1950 op kolonie geweest in
Home RTT, vroeger Bébélaan, nu Kinderlaan. Later fungeerden we beiden in de
jaren 1962-1967 als monitrice en hoofdmonitrice onder de gezaghebbende leiding
van Juffrouw Van Looy. Ik werd als monitrice met mijn groep meermaals
geconfronteerd met een vervelend zeefenomeen : exhibitionisme. Eén van de
daders stond zelfs te blinken op de duin die paalde aan de gezamenlijke
wasplaats voor de kinderen. De politie werd verwittigd en het recht had zijn
beloop. Los daarvan had ik een mooie tijd, meer als monitrice en hoofdmonitrice
dan als kind waar heimwee dikwijls de bovenhand haalde. Het doet mij tenslotte
pijn Home RTT zo in vervallen toestand te zien. Kon Belgacom zo een uniek
bouwwerk echt niet in eigen beheer houden? Mijns inziens kon dit gebouw perfect
opgenomen geweest zijn in ons architecturaal Erfgoed. Veel groeten aan alle
monitrices uit de zestiger jaren van Sonia en Magda Seerden.
Dries Delbecque  - RTT Home Oostduinkerke     |213.181.44.xxx |2010-07-23 12:41:52
Ondertussen bijna tram 3 en deze middag tijdens het middagnieuws eventjes terug
de glimlach op mijn gezicht bij het zien van de gebouwen.

Ik herinner me dat
ik zo een 22 jaar geleden daar de eerste keer ben geweest tijdens de
paasvakantie.
Nadien ben ik daar zeker nog een keer of 5 6 geweest.

Ik
heb daar ook mijn eerste woorden Frans geleerd. Enkele voormiddagen tijdens
het kamp, konden we lessen volgen.

Ik was altijd blij dat ik op
"kamp" kon gaan naar de zee. Mijn zusje iets minder en is na een
tweetal keer wenen van start tot einde, gestopt.

Ik herinner me dat een zeker
Monique ( iemand die in de keuken werkte) zeer goed voor mijn kleine zus keek. (
Kleine zus is ondertussen 31 en mama van 2 kinderen en haar dochter van 5
probeert haar nu duidelijk te maken dat tijdens de zomer op speelpleinwerking
gaan, niet zo leuk is. Sien zegt dan tegen mijn zus: Mama als jij ooit terug
klein zal zijn he, zal je wel zien :-)
sylvia van haelst  - facebook   |78.22.227.xxx |2010-07-18 16:49:01
ondertussen kan je op Facebook een groep vinden: home RTT en er was zelfs een
reunie in mei 2009 waar ik spijtig genoeg niet bij kon zijn.
Beckers Jürgen  - RTT Home Oostduinkerke   |91.182.161.xxx |2010-07-16 14:38:03
S' morgens het strand en s namiddags de duinen. Een avondwandeling door de
"villawijk".
"Estaffeten", volksdans met Joske...


Boterhammen met siroop,pepsi cola en zand tussen de tanden.
En dat 3
weken.... Help!
Martine Bockstaele  - re: RTT Home Oostduinkerke   |94.110.60.xxx |2010-08-05 16:42:13
Zie dat je in dezelfe periode in de"home"hebt gezeten dan mij.zie mij
ook volksdansen met haar.Goede,trouwe Jos,iedere vakantie paraat,hoor nu nog al
die liedjes en t-dansant met de kusjesdans!
Ook de strenge directeur met zijn
vrouw die de scepter zwaaide in de infermerie,amai!Geen compassie met de
luizen,"petrol"erop!

Gelukkig zijn die vakantie's voorbij,3 weken
leken 3 maanden en dat jaren aan een stuk!
Bert De Nil   |78.23.198.xxx |2010-07-13 19:25:12
Ik ben er ook nog geweest, heb er enorme goede herinneringen aan. Ik ben geboren
in 1982 maar kan mij niet meer herinneren in welk jaar ik daar zou naartoe
gegaan zijn.
Een ramp vond ik om er naartoe te gaan maar nog een grotere ramp
vond ik eigenlijk het einde!
Zou er een manier zijn om groepen van toen met
namen te kunnen hervormen...
Wie weet hebben er wel mensen al die gegevens
opgeslagen en vind ik iemand die er toen ook was..
marie-thérèse De Ceuninck  - RTT Oostduinkerke   |78.20.183.xxx |2010-07-11 16:57:07
2de studiejaar daar gedaan in 1955.
Achterstand in het juist schrijven
opgelopen.Het ergste was het afgesneden zijn en de bezorgdheid om thuis.Zeer
lange periode niet naar huis. Er was een elektriciteitspaal op de baan gevallen
en er werd verteld (waarschijnlijk onder de kinderen) dat de baan onder stroom
stond en dus dodelijk was.Heb hevige angsten uitgestaan met de gedachte dat mijn
ouders dan juist zouden komen. Eindeloze hoge duinen met 2 of 3 huizen in de
verte.Continue spelen in de duinen en soms aan zee. Bij een luizenplaag witte
doek met poeder op hoofd.Handen wassen bij het binnenkomen aan fonteintjes.Kan
me niet herinneren dat de behandeling of de maaltijden niet goed zouden geweest
zijn.Geregeld medisch onderzoek. Kreeg een brief mee om amandelen te laten
trekken.Heb deze brief weggegooid. Herinner me geen vriendje of vriendinnetje
van daar. Denk dat ik er mij toch verloren voelde en niemand in vertrouwen nam.
Suzanne Cautaert   |94.225.134.xxx |2010-08-31 13:43:47
Dag Marie-Térèse,
Ik herken veel uit je verhaal.Ik was er iets later dan jij,
in 1959. Ik heb er ook school gelopen, ook een stuk van het tweede studiejaar.
Ben jij er later nog geweest?
groetjes
Suzanne
Maria Mirakoulou  - home rtt oostduinkerke   |87.64.57.xxx |2010-09-09 22:03:33
Was nog geen zes in 1955 toen ik er voor 3 of 4 maand letterlijk werd gedumpt.
De "grotere" kinderen volgden les in een klasje naast de slaapzaal maar
voor de enkele kleuters(=hoeveel?) was er niets voorzien, gewoon ellendige dagen
die mij wanhopig en depressief stemden. Juffrouw Vanloy trachtte zo goed ze kon
van te troosten maar zonder resultaat... Die luizenplaag heb ik ook ondergaan,
wij waren dus waarschijnlijk op het zelfde tijdstip daar... Ik herinner mij een
grotere jonge Alain ,die trots de foto van zijn plechtige kommunie kwam tonen
aan alle kinderen, hij was lief "want" ik mocht eens op een
zondagnamiddag naast hem op een tafel van de refter zitten om naar de film te
kijken (en misschien werd ik toen wel stikkem verliefd op hem) = het énig goed
moment dat ik mij kan herinneren. Heb éénmaal bezoek gehad van mijn moeder +
tante en toen de dag kwam dat ik naar huis mocht was ik zo gelaten dat ik
nietmeer reageerde; een groter meisje nam mij bij de hand en zei dat mijn papa
daar was en dat ik werkelijk mocht vertrekken en haar geloofde ik dan wel . De
naam van dit meisje kan ik mij nietmeer herinneren maar samen met die Alain zijn
het de énigen die ik dankbaar ben... Het probleem in die tijd was dat men dacht
dat als een kind eten en drinken had, 's middags en siëste deed en 's avonds op
tijd en stond in zijn bed lag dat het dan ook alles had wat nodig was voor zijn
ontwikkeling !

M. Mirakoulou
(pseudoniem)
Chris De Potter  - Home RTT     |78.21.61.xxx |2010-07-09 16:00:17
Als kind 'mochten' mijn broers en ik tijdens de grote vakantie een hele maand op
kolonie met de RTT. Ik herinner mij daar weinig van. Behalve het trauma dat ik
er aan over gehouden heb. En dat lag niet aan de kolonie, maar aan mijn ouders!
De derde zondag was er bezoekdag en alle kinderen mochten dan een dagje op stap
met hun ouders, behalve .. inderdaad: onze ouders vonden het beter van ons niet
te bezoeken, omdat we het dan daarna moeilijk zouden hebben om afscheid te
nemen!!
Pascal Coudyser  - home rtt   |84.198.152.xxx |2010-07-21 22:43:33
Ola Chris,
wat zie ik hier, ben je ook een ex home rtt ganger? ik ben dat ook,
maar meer in Fraipont. Maar enkele malen in Oostduinkerke geweest. En is Sarah
daar ook geweest?
Chris De Potter  - rtt   |78.21.61.xxx |2010-07-22 09:11:34
Hey Pascal,
Neen, mijn dochters zijn daar niet geweest. Voor mij waren de
collonies niet zo'n leuke ervaring. Toen ik later zelf monitor was, heb ik wel
toffe kampen beleefd (Dat was niet bij de rtt)
Dirk Meert  - Home RTT Oostduinkerke     |91.182.174.xxx |2010-06-24 09:11:57
Ik weet nog dat ik er ziek ben geworden, van heimwee, denk ik. Later is dat
wel overgegaan en kon ik niet genoeg op verlof of kamp gaan.
Het was
rond 1960 dat ik daar verbleef.

http://i972.photobucket.com/albums/ae208/mercat...

mvg. Dirk
De mogelijkheid om commentaren te plaatsen werd stopgezet op 15/05/2012. Gelieve mededelingen te doen via de knop Contact bovenaan de pagina. Wij danken allen die ons langs deze weg informatie bezorgd hebben!

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."